از دیدگاه تولید، تولید اجزای مکانیکی طیف وسیعی از فرآیندها از جمله تراشکاری، آسیاب، آسیاب، ریختهگری، آهنگری و قالبگیری تزریقی را در بر میگیرد. برای اجزای فلزی، ماشینآلات CNC با دقت بالا برای دستیابی به کنترل تحمل سطح میکرونی ضروری هستند، در حالی که تکنیکهای عملیات سطحی - مانند آبکاری کروم، فسفاته کردن و آنودایز کردن - برای افزایش مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی یا جذابیتهای زیبایی استفاده میشوند. برای اجزای ساخته شده از مواد غیر فلزی یا کامپوزیت (به عنوان مثال، پلاستیک های مهندسی و محصولات لاستیکی)، قالب گیری تزریقی و اکستروژن روش های غالب هستند. اینها به ویژه برای تولید انبوه قطعات پیچیده، سبک و با شکل نامنظم مناسب هستند. در سالهای اخیر، با تغییر صنعت تولید به سمت عملیاتهای هوشمند و سازگار با محیطزیست، پردازش قطعات برای اولویتبندی کارایی، صرفهجویی در انرژی و پایداری محیطزیست تکامل یافته است که نمونه آن اتخاذ برش خشک برای به حداقل رساندن آلودگی مایع خنککننده و استفاده از چاپ سهبعدی برای نمونهسازی سریع و ساخت قطعات پیچیده داخلی است.
