علاوه بر این، با ظهور Industry 4.0، اجزای مکانیکی به سمت طراحی های سبک وزن، استحکام بالا و عملکرد هوشمند در حال تکامل هستند. به عنوان مثال، در بخش خودرو، فولادهای ساختاری با استحکام بالا به طور فزاینده ای جایگزین مواد سنتی و سنگین تر برای افزایش بهره وری سوخت و کاهش انتشار می شوند. در همین حال، در بخش تجهیزات پیشرفته، الزامات برای پرداخت سطح و کنترل تحمل ابعادی به مقیاس میکرون یا حتی نانومتری رسیده است. هنگام انتخاب قطعات، کاربران باید عواملی مانند قدرت تسلیم مواد، ازدیاد طول و مقاومت در برابر خوردگی را در کنار قابلیتهای ارائهدهنده خدمات (مثلاً خدمات تحویل و ثبات عرضه برای سفارشهای آینده) وزن کنند. توجه به این نکته مهم است که بسته به کاربرد، الزامات به طور قابل توجهی متفاوت است: قطعات استاندارد همه منظوره، قابلیت تعویض و مقرون به صرفه بودن را در اولویت قرار می دهند، در حالی که قطعات تخصصی و غیر استاندارد بر طراحی سفارشی و سازگاری با محیط های شدید تأکید دارند. در نتیجه، درک کامل خواص مواد، فرآیندهای تولید و زمینه های کاربردی برای بهینه سازی عملکرد تجهیزات و به حداقل رساندن هزینه های تعمیر و نگهداری ضروری است.
