ماشینهای قالبگیری فشار بالا در اوایل دهه 1950 پدیدار شدند، که مشخصه آن فشار فشرده بر روی سطح قالب ماسه بیش از 0.7 مگاپاسکال بود.
هدف از روش قالب گیری فشار بالا، تولید قالب هایی با تراکم یکنواخت و بالا است. در مقایسه با تراکم فشار متوسط یا کم (تقریباً 0.4 مگاپاسکال)، تراکم فشار بالا فشار ویژه را به بیش از 0.7 مگاپاسکال افزایش میدهد و به طور قابل توجهی سختی، فشردگی و استحکام قالب را افزایش میدهد، در حالی که منجر به ریختهگری با دقت ابعادی بیشتر و پرداخت سطح برتر میشود.
سرهای متراکم کننده این ماشین ها در پیکربندی های مختلفی مانند طرح های مسطح، کانتور و چند سر وجود دارند که دستگاه قالب گیری چند سر پرفشار بیشترین استفاده را دارد.
پیشرفتهای فناوری منجر به توسعه ماشینهای قالبگیری چند سر با فشار بالا شده است که برای کاربردهای خاص طراحی شدهاند، مانند مدلهای دو ایستگاهه یا سه ایستگاه که برای تولید دستهای کوچک تا متوسط اجزای خاص مانند محورهای خودرو و رینگهای پیستون طراحی شدهاند.
